Rosse woelmuis spotten in Nederland

In loof- en gemengd bos met een struik- of kruidlaag eronder, en verder in jonge aanplant, houtwallen en heggen. Open terrein mijdt hij. Hij komt in vrijwel het hele land voor, maar ontbreekt in delen van Noord-Holland, Flevoland, de Zeeuwse eilanden en enkele noordelijke streken — gebieden waar het bos ontbreekt of pas recent is aangelegd.

Omdat hij zowel overdag als ’s nachts actief is en vaker bovengronds komt dan andere woelmuizen. In de winter is hij zelfs overwegend dagactief. Ga in de zomer eens twintig minuten stil zitten bij een bosrand met dekking en kijk naar de bodem: de kans dat er een rosse woelmuis langs schiet is reëel.

Aan de kleur en de staart. De rug is kastanje- tot roodbruin, de flanken grijzig met een rode glans, de buik geel tot gebroken wit. De staart is voor een woelmuis lang — 35 tot 60 procent van de kop-romplengte — en duidelijk tweekleurig: donker van boven, wit van onderen. Zijn kop is bovendien langer en spitser dan bij andere woelmuizen, met grote ogen en zichtbare oren.

Habitat en bouw. De veldmuis zit in open grasland en heeft een kortere staart, een stompere snuit en kleinere ogen; de rosse woelmuis zit in bos en struweel en oogt spitser en roder. Verwar de rosse woelmuis ook niet met de bosmuis: die is slank, springt, en heeft een staart bijna zo lang als zijn lichaam.

Ja, en dat is uitzonderlijk voor een woelmuis. Hij klimt en rent goed en knaagt boomschors tot op vijf meter hoogte — hoger dan zijn verwanten. Verder eet hij zachte zaden, vlezige vruchten, bladeren, kruiden, paddenstoelen, noten en in het seizoen insecten. De voortplanting loopt van februari tot oktober, met drie tot vier worpen van twee tot zeven jongen.