Platbuik spotten in Nederland

Van eind april tot begin september, met de piek van eind mei tot half juni — een vroege soort dus. Hij zoekt stilstaande en zwak stromende wateren in pionierstadium: pas gegraven poelen, kale vijvers, ondiepe sloten en plassen zonder veel begroeiing. Graaf een poel en binnen een jaar zit er een platbuik. Hij komt in heel het land voor, met de hoogste dichtheden op zand- en lössgrond.

Aan de vorm: een opvallend breed, plat en gedrongen achterlijf, waar geen andere Nederlandse libel op lijkt. Het mannetje krijgt na het uitsluipen een blauwe berijping over dat achterlijf; jonge mannetjes zijn nog oranje met gele segmentranden, net als de vrouwtjes, en verkleuren geleidelijk. Het vrouwtje blijft oranjebruin met gele randen. Hij is 39 tot 48 millimeter en heeft donkere driehoekige vlekken aan de vleugelbasis.

De oeverlibel is slanker, heeft een zwarte achterlijfspunt en duidelijke schouderstrepen op het borststuk; de platbuik mist beide en is veel breder gebouwd. Zie je een blauwe libel met een zwarte punt aan het achterlijf, dan is het de oeverlibel.

De viervlek heeft zwarte vlekjes midden op de voorrand van elke vleugel — vandaar de naam — en een smaller, bruin achterlijf met een zwarte punt. De platbuik heeft die middenvlekken niet en wordt bij het mannetje geheel blauw berijpt.

Mannetjes verdedigen fel een vaste zitplaats bij het water, vliegen daar telkens vanaf en keren erop terug. Paren gebeurt in de vlucht. Het vrouwtje zet daarna eitjes af door al vliegend ritmisch met de achterlijfspunt het water te tikken, vaak terwijl het mannetje er beschermend boven hangt. Hij is zeer mobiel en verovert nieuwe wateren razendsnel.