Boomblauwtje spotten in Nederland

Van half maart tot begin juni en van half juni tot begin oktober, in twee of drie overlappende generaties. Dat maakt hem het vroegste blauwtje dat we hebben — in maart is er nog geen icarusblauwtje te bekennen. Hij zit bij allerlei struwelen in bossen, tuinen, parken en agrarisch gebied, vooral op de zandgronden en ook gewoon midden in de stad. In open kleigebieden is hij schaarser.

Aan de onderkant en aan waar hij vliegt. Het boomblauwtje heeft een zilvergrijze onderkant met kleine losse zwarte stipjes en géén oranje randvlekken; het icarusblauwtje heeft daar wel oranje vlekjes en meer tekening. Van boven is het boomblauwtje bleker, waterig lichtblauw, terwijl het icarusblauwtje dieper blauw is. En doorslaggevend: het boomblauwtje vliegt hoog rond struiken en boomkruinen, het icarusblauwtje laag over grasland.

De voorvleugel is ongeveer veertien millimeter, dus klein. Bij het mannetje is de blauwe bovenkant omzoomd door een smalle zwarte rand; bij het vrouwtje is die rand breed en donker, waardoor zij van boven veel donkerder oogt.

Op veel verschillende planten, en dat is ongebruikelijk voor een blauwtje: sporkehout, hulst, klimop, grote kattenstaart, struikhei, wegedoorn en zelfs vlinderstruik. Kenmerkend is dat hij op bloemknoppen en jonge vruchten leeft in plaats van op bladeren. De voorjaarsgeneratie zit vaak op hulst, de zomergeneratie op klimop.

Naar de bovenkant van een hulst of een klimopbegroeide muur, op een zonnige dag. Boomblauwtjes vliegen meestal vrij hoog in de toppen van bomen en struiken en drinken daar honingdauw van bladluizen, naast nectar. Een klimopmuur die in september mag bloeien trekt ze betrouwbaar aan.