In de Oostvaardersplassen staan honderden edelherten in een open, boomloos landschap. Van half oktober tot eind december is dat op zijn best: de vegetatie is laag, er lopen meer dieren dan in het voorjaar, en de wandelroute naar kijkhut De Zeearend is nog open — vanaf januari tot medio mei gaat die dicht. Dit artikel zegt waar je gaat staan aan de Lelystadse en de Almeerse kant, op welk uur, wat de excursies kosten, en hoe het staat met de rechtszaak over het beheer.
De Oostvaardersplassen is het enige gebied van Nederland waar je honderden edelherten in een open, boomloos landschap ziet staan — geen bos waar je tussen de stammen door tuurt, maar een vlakte waar een roedel van vijftig dieren gewoon zichtbaar is. Van half oktober tot eind december is dat op zijn best: het gras is kort, de hoge vegetatie is weg, de dieren trekken naar de open delen, en de wandelroute naar de beste kijkhut is nog open. Op 1 januari gaat die route dicht tot half mei.
Dit artikel zegt waar je gaat staan, op welk uur, wat er dichtgaat en wanneer, en wat de excursies kosten. Alle praktische gegevens zijn gecontroleerd op 21 oktober 2026 en staan met hun bron erbij — prijzen, openingstijden en afsluitingen zijn het eerste wat veroudert.
Wat de Oostvaardersplassen anders maakt dan de Veluwe
Wie in Nederland edelherten wil zien, denkt aan de Veluwe. Daar staan ze in bos en op heide, en je ziet ze op het moment dat ze een open plek oversteken. In de Oostvaardersplassen is het omgekeerd: het hele gebied is open. Het is drooggelegde zeebodem die nooit is ingericht als landbouwgrond, en de begrazing door grote kuddes houdt het grasland kort. Je zoekt dus geen dier tussen de bomen, je scant een vlakte met een verrekijker.
Dat heeft een keerzijde die je vooraf moet weten. Het kerngebied, waar de kuddes echt lopen, is niet vrij toegankelijk. Staatsbosbeheer laat daar buiten het winterseizoen alleen excursies toe. Wat wél vrij toegankelijk is, zijn de randen: Hollandse Hout, Kotterbos, Oostvaardersbos en Oostvaardersveld. Vanaf die randen en vanuit de kijkhutten kijk je het gebied in. Dat is geen tweede keus — de hut De Zeearend heeft ruim 2,5 kilometer vrij uitzicht, en dat is meer open ruimte dan je op de Veluwe ooit in één blik hebt.
De Oostvaardersplassen hoort sinds 2018 bij Nationaal Park Nieuw Land, samen met de Lepelaarplassen, de Marker Wadden en het Markermeer. Voor de bezoeker maakt dat vooral uit bij het combineren van een dag, waarover verderop meer.
Hoeveel edelherten er lopen, en waarom dat aantal per seizoen verschilt
Dit is het getal waar de meeste mensen naar zoeken, en het is minder eenduidig dan het lijkt — omdat er twee verschillende soorten getallen in omloop zijn.
In de jaarrapportage over 2025 schrijft Staatsbosbeheer dat de telling van oktober 2025, uitgevoerd per helikopter met warmtebeeldcamera’s, uitkwam op 770 edelherten, 420 konikpaarden en 380 heckrunderen: samen 1.570 dieren. Het streefaantal is 1.100 dieren in het voorjaar. Dat verschil is geen fout maar het systeem: de jaarlijkse aanwas wordt uit het gebied gehaald, dus in het najaar lopen er meer dieren dan in het voorjaar.
In juli 2026 noemt Staatsbosbeheer in een nieuwsbericht over genetisch onderzoek de aantallen 500 edelherten, 300 konikpaarden en 300 heckrunderen, met 500 als gewenst aantal edelherten. Tel die drie op en je komt precies op 1.100. Dat zijn dus de doelstanden voor het voorjaar, niet een nieuwe telling.
Voor jou als bezoeker betekent dat iets concreets: in oktober, november en december lopen er meer edelherten in het gebied dan in enig ander deel van het jaar. Dat is een van de redenen waarom dit het goede moment is.
De beste periode: half oktober tot eind december
Vier dingen vallen in die maanden samen.
- De vegetatie is laag. Riet en ruigte staan plat of zijn weggegraasd, en een dier van anderhalve meter schouderhoogte steekt daar bovenuit.
- De aantallen zijn op hun hoogst, om de reden hierboven.
- De routes zijn nog open. De wandelroute Zeearend is van januari tot medio mei dicht, omdat de Driehoek dan voor beheer wordt afgesloten en als rustgebied voor de grote grazers dient. Uitkijktoren De Roerdomp is in die periode ook gesloten. Staatsbosbeheer meldt bovendien dat in de winter, en soms een paar weken in het voorjaar, delen van de Driehoek, het Oostvaardersbos en het Kotterbos dichtgaan, inclusief de wandelroutes daar. Die afsluitingen worden met een nieuwsbericht en met borden in het gebied aangekondigd.
- Het licht is laag. In november staat de zon de hele dag schuin, wat op een vlakte zonder bomen het verschil maakt tussen een silhouet en een dier met structuur.
De bronst is géén reden om nu te komen: die is voorbij. Het tijdschrift Zoogdier legt het hoogtepunt "tussen half september en begin oktober". Wie het burlen wil horen, moet volgend jaar in september komen — daarvoor staat het artikel over de edelhertenbronst klaar. De damhertbronst loopt juist nu nog door, maar die zie je elders.
Wat je in het najaar en de winter wél ziet: gescheiden roedels
Buiten de bronst leven edelherten in roedels die op geslacht gescheiden zijn. Vroege Vogels schreef er in 2021 over, met dierecoloog Hugh Jansman als bron: "In de zomer en de winter vormen edelherten aparte roedels gescheiden op geslacht." De mannetjes "staan bij elkaar in kleine of grotere roedels". De vrouwelijke roedels zijn families: "Meerdere generaties staan bij elkaar: oma, dochters, kleindochters en de kalfjes vormen een roedel." Mannelijke kalveren blijven daar ongeveer twee jaar in, tot hun gewei begint te groeien.
Dat is precies wat je op een novemberdag ziet, en het maakt het kijken leuker: een groep van uitsluitend geweidragers op de ene plek en een familiegroep met kalveren op de andere is geen toeval maar het normale winterbeeld. Naarmate de winter vordert, splitsen de vrouwelijke roedels bovendien per familie op "als het voedsel schaars wordt".
Een gewei kan volgens Zoogdier uitgroeien tot 120 centimeter breed en 15 kilo zwaar. Op een open vlakte in laag licht is dat op honderden meters afstand nog te zien.
Het beste tijdstip van de dag
Het eerste en het laatste uur licht. Staatsbosbeheer schrijft bij de wandelroute Zeearend dat je "vooral bij een ochtendwandeling" kans maakt op een edelhert. Zoogdier geeft de reden: edelherten foerageren op momenten met weinig menselijke activiteit, en rusten en herkauwen daartussen op plekken waar niemand komt.
In de praktijk betekent dat in november: binnen zijn vóór acht uur, of de laatste twee uur voor zonsondergang blijven. Dat laatste is in de Oostvaardersplassen makkelijker vol te houden dan elders, omdat de kijkhutten uit de wind staan. Let wel op de sluitingstijd: het gebied is van half mei tot 31 december open van zonsopgang tot zonsondergang, dus je moet er voor het donker uit zijn.
Mist is geen verloren ochtend. Op een vlakte verdwijnt bij mist de achtergrond, en dan vallen de dieren juist op in plaats van weg.
Waar je gaat staan, Lelystadse kant: de hut De Zeearend
Dit is de beste plek van het gebied, en het is ook de makkelijkste.
Je start bij het Buitencentrum Oostvaardersplassen, Kitsweg 1 in Lelystad. Vanaf daar is het ongeveer een kwartier lopen naar de hut, over een gemarkeerde route. De Zeearend is een grote observatiehut met twee verdiepingen en ruim 2,5 kilometer vrij uitzicht over de vlakte en het rietmoeras. De hut is rolstoeltoegankelijk.
De complete wandelroute Zeearend is 5 kilometer en loopt langs het vogelkijkscherm Wigbels Eiland. Staatsbosbeheer noemt bij die route behalve de grote grazers ook kiekendieven die laag boven de Driehoek jagen, en baardmannetjes, putters en rietzangers in het riet en de struiken. Je kunt onderweg een harem konikpaarden tegenkomen; de instructie van de beheerder is dan: blijf op minstens 25 meter afstand.
De route is dus gesloten van januari tot medio mei. Wie dit wil doen, doet het nu.
Waar je gaat staan, Almeerse kant: De Oostvaarders en het Oostvaardersbos
Aan de westkant ligt Natuurbelevingcentrum De Oostvaarders, Oostvaardersbosplaats 1 in Almere. Volgens VisitAlmere is dat elke dag open van 10.00 tot 17.00 uur. Op de eerste verdieping zit een panoramakamer met verrekijkers waarmee je het gebied in kijkt. Dat is de enige plek in dit verhaal waar je binnen, warm en zittend naar de vlakte kijkt — met kinderen of bij hard weer is dat geen kleine overweging.
Rondom het centrum liggen het Oostvaardersbos en het Fluitbos, met het Jan v.d. Boschpad als verhoogd uitkijkpunt. Houd er rekening mee dat delen van het Oostvaardersbos in de winter dicht kunnen gaan.
De Almeerse kant is de verstandige keuze als je uit de Randstad komt en geen hele dag hebt. De Lelystadse kant is de keuze als je de dieren écht wilt zien.
De Praamweg, de Praambulten en de trein
Langs de Praamweg, naast de spoorlijn Almere–Lelystad, liggen de Grote Praambult en de Kleine Praambult: twee uitkijkpunten waar je zonder te wandelen over het gebied kijkt. Voor wie slecht ter been is of met weinig tijd komt, is dat de snelste kans.
En dan de tip die niets kost: de trein tussen Almere en Lelystad rijdt langs de rand van het gebied. Ga aan de goede kant zitten en kijk naar buiten. Je ziet geen gewei in detail, maar je ziet wel of de kuddes die dag in de open delen staan — nuttige informatie voordat je besluit waar je gaat staan.
De vrij toegankelijke randen: Oostvaardersveld, Kotterbos en Hollandse Hout
Staatsbosbeheer noemt Hollandse Hout, Kotterbos, Oostvaardersbos en Oostvaardersveld in principe vrij toegankelijk. Dat zijn de delen waar je op eigen houtje kunt rondlopen.
- Oostvaardersveld — de kleinste en de vriendelijkste, met een uitkijkpunt bij de wildroosters. Goed voor een eerste kennismaking en met kinderen.
- Kotterbos — bos en ruigte, met een uitkijkheuvel. Hier zitten meer kleine dieren dan op de vlakte.
- Hollandse Hout — jong populierenbos, het rustigst van de drie, en de plek waar honden op een deel van de routes mogen.
Staatsbosbeheer is eerlijk over wat je hier kunt verwachten: grote grazers — edelhert, konikpaard en heckrund — zijn te zien, maar kleinere dieren als vos, ree en haas vragen meer zoeken. Dat sluit aan bij wat deze site elders ook zegt: zoek niet naar het dier, zoek naar de plek waar het dier moet komen.
Wat je er verder ziet: zeearend, roofvogels en wintergasten
De zeearend is de soort waar het gebied zijn reputatie aan dankt. In 2006 broedde hier het eerste Nederlandse paartje, en sindsdien is de soort over het land uitgewaaierd — Vroege Vogels meldde over 2023 dat 36 paren aan een nest begonnen, dat er 32 succesvol waren en dat die 45 jongen grootbrachten. Dat is het cijfer over 2023, niet over nu. De hut heet niet voor niets De Zeearend, maar een garantie is het niet: reken op geduld en een verrekijker. Nestlocaties noemen we hier bewust niet.
Verder in het najaar en de winter: bruine kiekendief boven het riet, buizerd op de palen, slechtvalk en torenvalk, velduil bij invallende schemering, en grote aantallen ganzen en eenden op het moeras. In het riet verzamelen zich in het najaar spreeuwen tot slaapplaatsen — zie hoe je een spreeuwenwolk vindt. De lepelaar, waar het gebied in het voorjaar om bekendstaat, is dan allang naar Afrika.
Trekt het weer aan uit het noordoosten, dan kan het gebied ineens vollopen met wintergasten: kramsvogels en koperwieken in de bosranden, en soms kraanvogels overtrekkend — die zie je beter in het Fochteloërveen of het Dwingelderveld, zie het kraanvogelartikel.
Excursies: de ecokar en de boswachterwandelingen
Het kerngebied bereik je alleen met een gids, buiten het winterseizoen.
Met de ecokar door de Oostvaardersplassen. Twee uur, met een gids van Staatsbosbeheer, vertrek aan de Lelystadse kant. Vanaf 12 jaar. Geschikt voor mensen met een fysieke beperking, mits je zelf in de ecokar kunt komen. Honden zijn niet toegestaan. Staatsbosbeheer geeft er praktische instructies bij die het waard zijn om op te volgen: draag wind- en waterdichte kleding zonder opvallende kleuren, gebruik geen parfum, en neem een verrekijker mee of huur er een bij het buitencentrum. Boeken gaat via de ticketwebshop; een lunch kun je erbij boeken. De prijs staat niet op de pagina.
Boswachterexcursies. Staatsbosbeheer loopt ook themawandelingen, bijvoorbeeld Roofvogels van de Oostvaardersplassen, vanaf het Buitencentrum. Bij DagjeWeg.nl stond die op € 17,50 per persoon, met de uitdrukkelijke aantekening dat de prijs indicatief is en kan wijzigen; de daar genoemde datum (5 september 2026) is inmiddels geweest. Die wandeling gaat deels over onverharde paden en is niet toegankelijk voor mensen met een fysieke beperking; honden mogen niet mee. De route wordt op de dag zelf gekozen, dus elke excursie is anders.
Vragen over excursies gaan via het Buitencentrum: 0320-254585 (kies 1), bereikbaar dinsdag tot en met zondag van 10 tot 16 uur, of oostvaardersplassen@staatsbosbeheer.nl.
Prijzen en data gecontroleerd op 21 oktober 2026. Controleer ze opnieuw vlak voor je gaat — dit is het meest bederfelijke deel van dit artikel.
Hoe je er komt en waar je parkeert
Met de auto naar het Buitencentrum. Neem op de A6 (Amsterdam–Emmeloord) afslag 10 richting Lelystad via de Larserdreef, sla linksaf de Torenvalkweg op en volg die tot de Knardijk. Daar rechtsaf; na het spoorwegviaduct ligt links het bezoekerscentrum met parkeerplaats. Adres voor de navigatie: Kitsweg 1, 8218 AA Lelystad.
Met het openbaar vervoer. Dat is eerlijk gezegd lastig naar de Lelystadse kant: de dichtstbijzijnde bushalte ligt ruim een uur lopen van het bezoekerscentrum. De werkbare oplossing is de fiets: bij NS-station Lelystad Centrum huur je een OV-fiets, en dan is het ongeveer een half uur fietsen naar het bezoekerscentrum via de Buizerdweg en de Knardijk. Ook bij station Almere Centrum zijn OV-fietsen te huur; vanaf daar zit je dichter bij de Almeerse kant.
Openingstijden Buitencentrum. VisitFlevoland geeft voor april tot en met oktober dinsdag tot en met zondag 10.00–19.00 uur, en voor november tot en met maart dinsdag tot en met zondag 10.00–16.00 uur; op maandag gesloten, behalve in juli en augustus. Op diezelfde pagina staat daarnaast een algemeen schema van 10.00–17.00 uur dat daarmee in tegenspraak is. Controleer de tijden dus voor je rijdt. Het gebied zelf is tot en met 31 december open van zonsopgang tot zonsondergang.
Overnachten in de buurt
Voor een ochtend in de Oostvaardersplassen hoef je niet ver te slapen. De logische plaatsen zijn Lelystad (het dichtst bij het Buitencentrum, en bij de ochtendroute naar de hut), Almere (handig voor de westkant en met de beste treinverbinding), en voor wie er een lang weekend van maakt Dronten of de rand van de Veluwe, zodat je de tweede dag in het bos staat in plaats van op de vlakte.
Er staan op deze site geen boekingslinks, en dat blijft zo tot we een aanbieder zelf hebben gebruikt. Wat wél de moeite is om vooraf te regelen: een slaapplaats waar je om half zeven ’s ochtends de deur uit kunt zonder ontbijt te missen. Dat is in november het verschil tussen wel en niet in het eerste licht staan.
Met kinderen, en toegankelijkheid
Met jonge kinderen is de volgorde: eerst De Oostvaarders in Almere (panoramakamer, binnen, verrekijkers), daarna een korte ronde door het Oostvaardersveld. Een kwartier lopen naar een kijkhut en daar stil zitten werkt pas vanaf een jaar of acht. De ecokar heeft een leeftijdsgrens van 12 jaar.
Voor rolstoelgebruikers is er meer mogelijk dan je zou verwachten. Vanaf het bezoekerscentrum loopt een rolstoeltoegankelijke vlonder door het riet, met het kijkscherm Blauwborst erin. De hut De Zeearend is rolstoeltoegankelijk. De Driehoek wordt door Staatsbosbeheer beschreven als goed toegankelijk voor mensen met een fysieke beperking. De boswachterwandeling over onverharde paden is dat nadrukkelijk niet.
Honden. Aangelijnde honden mogen op de wandelroute ’t Lange Pad, en op een deel van de routes in Hollandse Hout en Kotterbos. Bij het Buitencentrum en op de routes die daar starten mogen ze niet. In de ecokar ook niet.
Verantwoord kijken: afstand, paden en de kudde
De grote grazers in de Oostvaardersplassen zijn niet tam. Het zijn vrij levende dieren die gewend zijn aan mensen op een pad en niet aan mensen ernaast. Staatsbosbeheer noemt bij de harems konikpaarden een minimumafstand van 25 meter; hanteer die als ondergrens, en ruimer bij edelherten met kalveren.
Blijf op de paden, ook waar het hek laag lijkt. Het kerngebied is niet afgesloten om de dieren te verbergen maar om ze rust te geven; dat is dezelfde reden waarom de Driehoek in de winter dichtgaat. En laat de drone thuis. De algemene regels staan op verantwoord spotten.
Wil je iets terugdoen voor het gebied: meld je waarnemingen. Een roedel van zestig edelherten op een datum en een plek is bruikbare informatie, en het kost je niets.
Het beheer en de rechtszaak: wat je moet weten voor je gaat
Over de Oostvaardersplassen wordt al jaren gediscussieerd, en wie er heen gaat, krijgt die discussie vroeg of laat voorgelegd. Hier staat wat er feitelijk aan de hand is.
De provincie Flevoland had een ontheffing verleend die het doden van edelherten toeliet van januari 2024 tot en met december 2028, tot een doelstand van vijfhonderd dieren. Die ontheffing is op 11 februari 2026 door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vernietigd. In een tussenuitspraak van juli 2025 had de Afdeling al geoordeeld dat de provincie niet aannemelijk had gemaakt dat "een populatie van vijfhonderd edelherten in de Oostvaardersplassen voldoende genetisch divers zou zijn". De provincie voegde daarop in september 2025 vijf voorschriften toe, waaronder een wetenschappelijk onderzoek naar de genetische diversiteit. De Afdeling oordeelde dat de uitkomst van dat onderzoek eerst moest worden afgewacht: een ontheffing mag op grond van de Wet natuurbescherming alleen worden verleend als er geen afbreuk wordt gedaan aan de "gunstige staat van instandhouding", en die beoordeling mag niet afhangen van onzekere onderzoeksresultaten die pas beschikbaar komen nadat het afschot is begonnen. Gedeputeerde Staten van Flevoland moeten opnieuw op de aanvraag beslissen.
Dat onderzoek is er inmiddels. Het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica van de Universiteit van Amsterdam vond "weinig sporen van inteelt"; de edelherten van de Oostvaardersplassen behoren volgens het onderzoek tot de genetisch meest diverse populaties van West-Europa, en de konikpaarden en heckrunderen zijn genetisch diverser dan gangbare paarden- en runderrassen. De onderzoekers vinden de huidige aantallen voldoende en zien "geen noodzaak om de aantallen te vergroten", met de aanbeveling het onderzoek periodiek te herhalen. Staatsbosbeheer publiceerde dat op 2 juli 2026.
Wat er sindsdien is besloten, staat niet in de bronnen die we op 21 oktober 2026 konden controleren. Dit is dus een lopende zaak, geen afgesloten hoofdstuk.
Eén ding dat vaak ter sprake komt en dat wél eenduidig is: over de winter van 2024–2025 schrijft Staatsbosbeheer dat de conditie van de grote grazers "voldoende op peil gebleven" is en dat er "dan ook geen noodzaak" was om bij te voeren.
Combineren met
De Oostvaardersplassen vult zelden een hele dag — na het ochtendlicht zakt de activiteit weg. Drie combinaties die werken:
- De rest van Nationaal Park Nieuw Land. De Lepelaarplassen liggen aan de Almeerse kant; de Marker Wadden bereik je per boot vanuit Lelystad, al vaart die in de winter beperkt.
- Het Lauwersmeer of het Drents-Friese Wold, als je toch noordwaarts gaat en er een weekend van maakt.
- De Veluwe, voor het contrast: dezelfde soort in bos in plaats van op een vlakte. Daar lopen ook moeflons, die hier niet voorkomen.
Zoek je in dezelfde periode iets heel anders aan water: zeehonden en bruinvissen in de Oosterschelde is een dagtrip met een vergelijkbaar ritme — alleen bepaalt daar het getij je uur in plaats van het licht.
Veelgestelde vragen
Kun je in de Oostvaardersplassen zomaar tussen de edelherten lopen?
Nee. Het kerngebied waar de kuddes lopen is alleen met een excursie toegankelijk, en buiten het winterseizoen. De randgebieden Hollandse Hout, Kotterbos, Oostvaardersbos en Oostvaardersveld zijn in principe vrij toegankelijk, en vanuit de kijkhutten kijk je het kerngebied in.
Hoeveel edelherten lopen er in de Oostvaardersplassen?
De helikoptertelling met warmtebeeldcamera’s van oktober 2025 kwam uit op 770 edelherten, naast 420 konikpaarden en 380 heckrunderen. Het streefaantal voor het voorjaar is 1.100 dieren in totaal, waarvan 500 edelherten. In het najaar lopen er dus meer dan in het voorjaar.
Wat is de beste tijd van het jaar om edelherten te zien?
Half oktober tot eind december: de vegetatie is laag, de aantallen zijn op hun hoogst en de routes zijn nog open. Vanaf januari tot medio mei is de wandelroute Zeearend gesloten en zijn delen van de Driehoek, het Oostvaardersbos en het Kotterbos dicht. Voor de bronst moet je in september komen, niet nu.
Hoe laat kun je het beste gaan?
Het eerste uur na zonsopgang of de laatste twee uur voor zonsondergang. Staatsbosbeheer noemt de ochtendwandeling expliciet als het beste moment voor een edelhert. Het gebied is open van zonsopgang tot zonsondergang.
Welke kijkhut is de beste?
De Zeearend, een kwartier lopen vanaf het Buitencentrum in Lelystad. Twee verdiepingen, ruim 2,5 kilometer vrij uitzicht, rolstoeltoegankelijk. Let op dat de route ernaartoe van januari tot medio mei gesloten is.
Mag mijn hond mee?
Aangelijnd op de wandelroute ’t Lange Pad en op een deel van de routes in Hollandse Hout en Kotterbos. Niet bij het Buitencentrum, niet op de routes die daar starten, en niet in de ecokar.
Wat kost een excursie?
Voor de ecokar (twee uur, vanaf 12 jaar) staat geen prijs op de pagina van Staatsbosbeheer; boeken gaat via de ticketwebshop. Een boswachterwandeling stond bij DagjeWeg.nl op € 17,50 per persoon, indicatief. Controleer prijzen vlak voor je gaat.
Worden er nog edelherten afgeschoten?
De ontheffing die dat toestond is op 11 februari 2026 door de Raad van State vernietigd, omdat de uitkomst van het genetische onderzoek eerst moest worden afgewacht. Dat onderzoek is in juli 2026 gepubliceerd en vond weinig inteelt. Gedeputeerde Staten van Flevoland moeten opnieuw beslissen; wat daarna is besloten, konden we op 21 oktober 2026 niet vaststellen.
Verder lezen bij de bron
- Staatsbosbeheer, Oostvaardersplassen — toegankelijkheid: welke delen vrij toegankelijk zijn, de winterafsluitingen, honden, kijkhutten en rolstoeltoegankelijkheid.
- Staatsbosbeheer, Wandelroute Zeearend: 5 kilometer, de hut met 2,5 km vrij uitzicht, de sluiting van januari tot medio mei, en de 25 meter afstand tot de konikpaarden.
- Staatsbosbeheer, Jaarrapportage Oostvaardersplassen 2025: de helikoptertelling van oktober 2025 en het streefaantal van 1.100 dieren in het voorjaar.
- Staatsbosbeheer, Grote grazers in de Oostvaardersplassen zijn genetisch gezond (2 juli 2026): het onderzoek van de Universiteit van Amsterdam en de aantallen per soort.
- Raad van State, Provincie Flevoland moet opnieuw beslissen op aanvraag voor doden van edelherten (11 februari 2026): de uitspraak en de redenering.
- Staatsbosbeheer, Met de ecokar door de Oostvaardersplassen: duur, leeftijdsgrens, toegankelijkheid en de praktische instructies.
- Vroege Vogels (BNNVARA), Roedel van edelherten verdeeld op geslacht (4 juli 2021): de gescheiden roedels in zomer en winter.
- Diemer Vercayie, Zoogdier 28-3: de bronstpiek, de geweimaten en het seizoensgebonden leefgebied.
- VisitFlevoland en VisitAlmere: openingstijden van het Buitencentrum en van Natuurbelevingcentrum De Oostvaarders.
- Vogelkijkhut.nl, De Zeearend: ligging, coördinaten, looptijd en bereikbaarheid.
Verder op deze site
- Gebiedspagina Oostvaardersplassen — welke soorten er zijn vastgesteld, met kans per soort.
- Edelhert — herkenning, formaat, geluid en verspreiding.
- Edelherten zien tijdens de bronst — voor wie het burlen wil horen, in september.
- De damhertbronst — loopt later in het jaar door dan die van het edelhert.
- Zeearend en bruine kiekendief — de twee roofvogels die je hier het vaakst ziet.
- Konikpaard — de tweede grote grazer van het gebied.
- Wintergasten uit het noorden en vogeltrek in het najaar.
- Sporen herkennen — in de natte klei van Flevoland staan prenten scherp.
- Otter of bever? — voor het water aan de randen van het gebied.
- Zeehonden en bruinvissen in de Oosterschelde — de andere dagtrip van dit najaar.
- Wildkalender november en december — wat er die maand verder te zien is.
- Verantwoord spotten — afstand, paden en melden.
Laatst gecontroleerd: 21-10-2026
Alle artikelen · Hoe wij aan onze informatie komen
De seizoensmail
Eén keer per maand een korte mail: welke dieren er die maand te zien zijn, in welke gebieden, en wat er die maand net begint of juist ophoudt. Niet vaker, en nooit een advertentie.
Je krijgt eerst een mailtje met een bevestigingslink. Pas als je daarop klikt sta je op de lijst — zo kan niemand jouw adres aanmelden.