Smaragdlibel spotten in Nederland

Van eind april tot eind juli, met een piek in mei en begin juni — daarmee is dit een van de vroegere echte libellen. Zoek bij vennen en laagveenmoerassen, en soms bij plassen, kanalen en sloten. Hij is algemeen in het grootste deel van het land, maar zeldzaam in West-Nederland, Noord-Groningen, Friesland, Zuid-Limburg, de Betuwe en Flevoland.

Aan de metaalglans en de ogen. Het borststuk is metaalgroen met een bronzen, bijna gouden gloed en het achterlijf donkergroen glanzend. Zijn ogen zijn fel smaragdgroen — bij pas uitgeslopen dieren nog dof bruin, maar daarna onmiskenbaar. Aan de basis van de vleugels zit een klein oranje vlekje. Hij is 47 tot 55 millimeter.

De vorm van het achterlijf. Het mannetje heeft een duidelijk ingesnoerd achterlijf dat naar achteren verbreedt tot een knots op segment 7 en 8. Het vrouwtje heeft een gelijkmatig dik achterlijf zonder insnoering. Bij een biddend mannetje boven de oever zie je die knotsvorm goed.

Waar het achterlijf het breedst is. Bij de gevlekte, hoogveen- en metaalglanslibel ligt het breedste punt verder naar voren, op segment 6 en 7; bij de smaragdlibel op 7 en 8. Bovendien missen de glanslibellen bij de smaragdlibel de gele gezichtstekening die zij wel hebben. In het veld helpt het ook dat de smaragdlibel vroeger vliegt.

Mannetjes patrouilleren laag langs de oevervegetatie en blijven daarbij regelmatig biddend stilhangen, waarbij die groene ogen en de knotsvorm van het achterlijf goed te zien zijn. Vrouwtjes zetten eitjes alleen af, vliegend, en doen dat het liefst in dichte vegetatie, in de schemering of bij slecht weer — zo ontlopen ze de opdringerige mannetjes.