Visdief spotten in Nederland

Van eind maart tot in oktober, met de meeste vogels tussen half april en eind mei en opnieuw tijdens de wegtrek van juli tot september. Hij broedt in kolonies langs de kust en bij visrijke binnenwateren, bij voorkeur op kale of grazige eilandjes. Foerageren doet hij zowel in zoet als zout water: getijdengebieden, plassen, rivieren en meren.

Door te bidden en te duiken. Hij hangt met snelle vleugelslagen stil boven het water, kop omlaag, en stort zich dan met een plons naar beneden om een klein visje te pakken. Dat bidden-en-duiken is het beeld waaraan je een stern van verre herkent. In de balts biedt het mannetje een gevangen visje aan het vrouwtje aan — een van de aardigste dingen om in mei bij een kolonie te zien.

Snavel en verhoudingen. De visdief heeft een oranjerode snavel met een zwarte punt; de noordse stern heeft een geheel bloedrode snavel zonder zwart, kortere poten en een kortere hals. De dwergstern is veel kleiner, met een gele snavel met zwarte punt en een wit voorhoofd. De visdief is 32 tot 39 centimeter met een spanwijdte van 72 tot 83 centimeter.

Omdat natuurlijke broedplaatsen schaars zijn geworden. In West- en Noord-Nederland nestelen kolonies op platte grinddaken van bedrijfspanden — dat lijkt op het kale schelpen- of grindterrein dat hij van nature zoekt, en er komen geen vossen. Sommige van die dakkolonies bestaan al decennia.

Wisselend. In de jaren vijftig waren er zo’n 40.000 paren; door pesticidenvervuiling stortte dat in de jaren zestig in tot 5.000. Daarna volgde herstel tot de huidige 18.500 à 19.750 paren, maar de laatste jaren daalt het weer licht, waarschijnlijk door voedselgebrek. Blijf uit de buurt van kolonies: sterns verlaten hun nest bij verstoring en dan liggen de eieren binnen minuten open voor meeuwen.

Kenmerkend krijsend, en lager dan de noordse stern — dat is een van de weinige betrouwbare verschillen tussen die twee. Hoger op deze pagina staat een opname.