Groentje spotten in Nederland

Van eind april tot half juli, in één generatie — een echte voorjaarsvlinder. Zoek struwelen en bosranden bij vochtige heidevelden, en verder bloemrijke graslanden, vennen, moerassen en open bosplekken met bosbes eronder. Hij zit lokaal op de zandgronden en breidt zich noordwaarts uit; op Texel, Vlieland en Terschelling wordt hij steeds vaker gezien. In West-Nederland is hij zeldzaam.

Omdat hij vrijwel altijd met dichtgeklapte vleugels zit en zijn onderkant egaal groen is. Op een struik of tussen bosbesblad verdwijnt hij compleet — je ziet hem meestal pas als hij vliegt, en zodra hij landt ben je hem weer kwijt. De bruine bovenkant krijg je alleen in de vlucht te zien. Verse dieren zijn helder groen; versleten exemplaren verbleken.

Zoek een lage struik van één tot twee meter aan de rand van een heideveld en kijk daar geduldig naar. Mannetjes zijn territoriaal en verzamelen zich vaak in dezelfde struik, waar ze als wachtposten zitten en plotseling op elk langsvliegend insect afduiken. Rivalen draaien in spiraalvormige luchtgevechten om elkaar heen en nemen daarna weer een plekje in — het ziet eruit als een stoelendans.

Aan de egaal groene onderkant, wat geen enkele andere Nederlandse vlinder heeft. De vleugel is ongeveer veertien millimeter. Op de achtervleugel zit een klein staartje, zoals bij de andere pages. Meer kenmerken heb je niet nodig: groen én klein is in Nederland altijd het groentje.

Van een breed scala aan planten: brem, braam, blauwe bosbes, gaspeldoorn, struik- en dopheide, klaversoorten en kornoelje. Toch gaat het sinds de jaren zestig in Nederland langzaam achteruit, deels gecompenseerd door de uitbreiding naar het noorden. Struweel op heide laten staan en niet alles in één keer afplaggen helpt hem het meest.