Rode wouw spotten in Nederland

Ja, op twee manieren. Als broedvogel is hij zeldzaam: enkele tientallen paren, vooral in Zuid-Limburg, de Achterhoek en Oost-Groningen, en dat aantal groeit langzaam. Daarnaast trekken elk voorjaar en najaar honderden vogels over ons land op weg van en naar Duitsland, Frankrijk en Spanje.

In maart en april tijdens de voorjaarstrek, en in oktober tijdens de najaarstrek. Kijk in de middaguren, als de thermiek op gang komt en de vogels op de wind zweven in plaats van te klapwieken. Een heldere dag met een matige wind uit een gunstige richting levert de meeste vogels op.

Aan de staart. Die is diep gevorkt en roodbruin, en hij draait er voortdurend mee als een roer terwijl hij zweeft. Verder: een roodbruin lichaam, een lichtgrijze kop en grote witte vlekken onder de handpennen. Met bijna anderhalve meter spanwijdte is hij duidelijk groter en slanker dan een buizerd.

Een buizerd heeft een korte, ronde staart en zweeft met de vleugels in een ondiepe V; de rode wouw houdt de vleugels vlak of licht geknikt en heeft die onmiskenbare vork. De zwarte wouw is donkerder bruin, mist het rood en heeft een veel ondiepere staartvork, die bij het spreiden zelfs recht lijkt.

Bij telposten op stuwwallen, heuvelruggen en langs de kust, en in Zuid-Limburg boven het heuvelland. Ook boven open akkerland met opgaande bosjes zie je hem regelmatig. Nest- en broedlocaties noemen we niet: de rode wouw is als broedvogel zeer gevoelig voor verstoring en de nesten zijn goed zichtbaar.

Schril en hoog, bijna meeuwachtig van klank. Hoger op deze pagina staat een opname.