Beflijster spotten in Nederland

Alleen tijdens de trek: van eind maart tot mei en van half september tot begin november. De voorjaarstrek in april is veruit het productiefst — in het najaar zijn de vogels schuwer en minder opvallend. Er trekken naar schatting 2.000 tot 10.000 vogels door. Broeden doet hij hier niet.

Op korte graslanden, langs bosranden, op heide en in de duinen, steeds met struiken of bomen in de buurt waarin hij kan vluchten. In parken en tuinen zie je hem zelden. Een geploegde akkerrand of kort weiland naast een duinstruweel is in april een goede gok — hij foerageert op de grond en schiet bij onraad de dekking in.

De witte borstband. Het mannetje is zwart met een brede, scherp afgetekende witte halvemaan op de borst; die heeft geen enkele merel. Verder hebben beflijsters lichte randen aan de slagpennen, waardoor de vleugel in de vlucht duidelijk lichter oogt, en missen ze de gele oogring van een volwassen merelman. Het vrouwtje is bruiner met een vagere, grijzige band, en eerstejaars vogels hebben soms nauwelijks band — die zijn echt lastig.

23 tot 24 centimeter met een spanwijdte van ongeveer 35 centimeter, dus vergelijkbaar met een merel maar iets slanker en langvleugeliger. Dat langvleugelige past bij zijn levenswijze: het is een echte langeafstandstrekker die tot in Noord-Afrika overwintert.

Uit Noorwegen, delen van Schotland en Engeland, de Alpen en de Balkan — bergachtige en noordelijke gebieden. De vogels die hier in april overvliegen zijn op weg naar Scandinavische berghellingen. Hij eet vooral ongewervelden als regenwormen, kevers, vliegenlarven, spinnen en oorwormen, en in het najaar veel bessen.

Een harde, tikkende roep, lager dan die van de merel, en daarnaast kramsvogelachtige geluiden. De zang hoor je in Nederland zelden. Hoger op deze pagina staat een opname.