Zilverplevier spotten in Nederland

Op wad- en slikplaten, kwelders en stranden, met de Waddenzee als belangrijkste gebied. De beste periode loopt van augustus tot en met november, plus mei. Er overwinteren 25.700 tot 35.300 vogels en dat aantal is sterk toegenomen.

Als een forse, zilvergrijze plevier — witter en duidelijk grijzer dan de goudplevier, met langere vleugels en een zwaardere snavel. In winterkleed is hij onopvallend, en dat maakt het verwarrend. In mei is hij daarentegen onmiskenbaar: zwart-wit getekend van boven met een diepzwarte kop, keel en buik, gescheiden door een witte band langs de flank.

Kijk naar de oksels als hij vliegt. De zilverplevier heeft zwarte okselveren, die als twee donkere driehoekjes onder de vleugelbasis opvallen; de goudplevier heeft daar wit. Dat kenmerk is honderd procent betrouwbaar. Verder is de zilverplevier groter en grijzer, waar de goudplevier goudgeel gespikkeld is, en zoekt de zilverplevier vooral zout water op terwijl de goudplevier op binnenlandse akkers en graslanden zit.

Op de klassieke plevierenmanier: een stukje rennen, abrupt stilstaan, kijken, en dan pikken. Dat schokkerige ritme is op afstand al herkenbaar en onderscheidt plevieren van strandlopers, die juist tastend en zonder pauze doorprikken. Op het wad eet hij vooral wormen en schelpdiertjes.

Uitsluitend op de toendra van Noord-Rusland en Siberië. De vogels die je hier in mei in vol zomerkleed ziet staan, zijn kort daarna op de arctische toendra. Dat is precies waarom de Waddenzee zo belangrijk is: zonder deze tussenstop om bij te tanken halen ze het broedgebied niet.