Kuifduiker spotten in Nederland

Van oktober tot april, vrijwel uitsluitend in de Zeeuwse en Zuid-Hollandse delta: de Oosterschelde, het Volkerakmeer en de Voordelta. Af en toe duikt er een op een binnenlandse plas op. Het gaat om 110 tot 160 vogels in heel Nederland, dus dit is een soort waar je gericht voor naar Zeeland rijdt.

Aan de scheiding tussen zwart en wit op de kop, en aan de snavel. Bij de kuifduiker loopt de zwarte kap in een kaarsrechte lijn tot boven het oog en is de wang helder wit — het contrast is scherp en schoon. Bij de geoorde fuut is die grens rommeliger en loopt het donker verder omlaag, tot onder het oog. De kuifduiker heeft bovendien een rechte snavel met een lichte punt, de geoorde fuut een licht opgewipte.

Spectaculair, al zie je dat hier zelden. Kop en achterhals worden glanzend zwart, de hals en flanken roodbruin, en vanaf de snavelbasis loopt een bundel goudgele veren schuin omhoog en naar achteren, dwars door het rode oog. Vandaar de Engelse naam horned grebe.

31 tot 38 centimeter met een spanwijdte van 59 tot 65 centimeter, dus iets forser dan een geoorde fuut maar duidelijk kleiner dan een gewone fuut. Op het water oogt hij compact, met een platte kruin.

Vooral geleedpotigen — insectenlarven voorop — plus kleine visjes als stekelbaarsjes en viseitjes. Broeden doet hij in Noordoost-Europa, IJsland en Schotland; in Nederland gaat het om minder dan één broedpaar per jaar. De vogels die hier in de winter zitten komen dus van ver.